ویژه

حاجی‌مشهدی: «ماه‌وش» دعوت به نگاهی تازه است

تاریخ ارسال : ۲ شهریور ۱۳۹۰ | بازدید : | طبقه بندی : اخبار روز سینما

حاجی‌مشهدی: «ماه‌وش» دعوت به نگاهی تازه است

خبرگزاری فارس: «عزیز‌الله حاجی مشهدی» گفت: اهمیت مسئله‌ دعوت به نوعی «نگاه تازه»، «جور دیگر دیدن» ‌بدان اندازه است که اگر «محمد درمنش» در سراسر فیلم «ماه‌وش» تنها به دنبال القای همین فکر و اندیشه نیز بوده باشد، کارش را در مقام یک فیلمساز متعهد به خوبی انجام داده است.

«عزیز الله حاجی‌مشهدی» مدرس سینما و سردبیر ماهنامه نقد سینما در گفت‌و گو با خبرنگار سینمایی فارس در مورد فیلم «ماه‌وش» ساخته «محمد درمنش»، اظهار داشت: با «ماه‌وش» چهارمین فیلم بلند سینمایی «محمد درمنش» که با تأخیری دو ساله به نمایش همگانی درآمده است، می‌تواند فیلمی «متفاوت» تلقی شود. متفاوت بودن این اثر، از یک نظر به دلیل انتخاب مضمون و درونمایه‌ی چنین فیلمی است و از این جهت که در اصل انتخاب چنین موضوعی نیز به جسارت و دل به دریا زدن بی‌اندازه‌ای نیاز داشت که کار سازنده‌ «ماه‌وش» را دشوار می‌ساخت.

وی در ادامه افزود: پرداختن به زندگی یک بازیگر و ستاره‌‌ سینمای قبل از انقلاب که به خودی خود بار بدنامی‌های بی‌شماری را بر دوش می‌کشد، کار چندان آسانی نیست. «محمد درمنش» کوشیده است تا با تصویر متفاوتی از موضوع بازگشت او به وطن پس از سال‌ها فرار و دروی از کشور واکنش و بازتاب رفتارهای دیگران را به تماشاگر فیلم خود نشان دهد. به نظر می‌رسد که فیلم به دلیل دشواری‌های مربوط به حذف ، تعدیل و ممیزی با انتخاب نوع روایت جدیدی که در تدوین کنونی اثر به چشم می‌خورد، در عمل تصویر دیگرگونه‌ای از «ماه‌وش» ارایه می‌دهد که تمامی ماجراهای چنین اثری را «ذهنی» و نقش بسته در ذهن و اندیشه «مهوش» (نسرین مقانلو) به تصویر می‌کشد.
با این حساب می‌توان چنین تصور کرد که تمامی ماجراهای فیلم به عنوان نوعی «فلاش فوروارد» از آینده و اتفاقاتی که هنوز رخ نداده است سخن می‌گوید که درستی یا نادرستی‌ آنها را باید به تصویر ذهنی «مهوش» ربط داد. در واقع حتی چهره‌هایی چون: «علی منفرد» (مجیدمشیری) – همان مأمور امنیت که از لحظه‌ ورود «مهوش» در محوطه‌ بیرونی فرودگاه، از او مراقبت می‌کند و قرار نیست که از جنس ماموران «بازجو» و شکنجه‌گر باشد و به نوعی نقش حفاظتی و امنیتی دارد، یا خانم دکتر شروین ، مقامی و خانی و … همه و همه، آدم‌هایی هستند که می‌توانند حاصل مثبت اندیشی‌های خود «مهوش» درباره‌ فضای کشورمان باشد. با این همه، حتی اگر در روایتی دیگر، کل ماجراهای فیلم را تصویری واقع گرایانه یا واقع نمایانه از فضای کنونی کشور بدانیم و فیلمساز از آن صحنه‌ القا کننده‌ نوعی تصویر ذهنی و فلاش فوروارد نیز به کلی دور شود، اصل ماجرا همانا دعوت به نگاه تازه از دیدگاه رفتار شناسی از دریچه‌ چشمان روانشناسان اجتماعی است.
وی ادامه داد: اگر به درونمایه و پیام چنین فیلمی نگاه کنیم، به آسانی می‌توان به دغدغه‌های ذهنی و فکری نویسنده‌ فیلمنامه (محمد مهدی گمینی) پی برد.
این منتقد در ادامه افزود: اهمیت مسئله دعوت به نوعی «نگاه تازه» ، «جور دیگر دیدن» ‌یا از زاویه‌ای جدید به موضوعی به ظاهر غیر معمول نگاه کردن، بدان اندازه است که اگر «محمد درمنش» در سراسر فیلم «ماه‌وش» تنها به دنبال القای همین فکر و اندیشه نیز بوده باشد کارش را در مقام یک فیلمساز متعهد به خوبی انجام داده است.
حاجی‌مشهدی افزود: از جنبه‌ای دیگر نیز می‌توان «ماه‌وش» را کاری متفاوت به حساب آورد چرا که تصویری باورپذیر از چهره‌ای ارایه می‌دهد که اکنون در آخرین فصل زندگی پرفراز و نشیب خود نه در حسرت روزهای خوش از دست رفته بلکه در حسرت عمر بر باد رفته نگاهی شرمسارانه دارد و خود را و همه زندگی‌اش را معلول شرایط نامتعارف و دشواری‌های و ناملایمات اجتماعی می‌داند. او که از جایگاه «صغری گلاری» – دختر خوش چهره‌ روستایی – تا بازیگر و ستاره‌ بلند آوازه‌ی سالیان دور (مهوش) فراز و نشیب‌های فراوانی را با همه‌ تلخی‌ها و شیرینی‌هایش تجربه کرده است، اکنون، در جایی از زندگیش قرار گرفته است که گویی هم چون آدم‌های توبه شکسته‌، گناه آلوده باز هم به رحمت خداوندی چشم دوخته است.
وی گفت: ارایه تصاویری از روزگار گذشته حضور «مهوش» در باشگاه افسران، ارتباط‌های غیر خلاقی با نظامی‌ها و افسران رژیم گذشته، ماجراهای معمول گرفتن سفته‌ سفید امضای آن روزگار از چنین آدم‌ها و تهدید با قهوه قجری و همه و همه‌ این تصاویر به خوبی می‌تواند از شرایط اجتماعی دوران گذشته، در حد توانستن پرده بردارد.
نایب رئیس کانون ایرانی مدرسان سینما، در مورد مسائل فنی فیلم «ماه‌وش»، گفت: کار «داوود امیری» در مقام مدیر فیلمبرداری به همراه بازی‌های قابل قبول و دشوار «نسرین مقانلو» و «مجید مشیری» و «محمدرضا داوودنژاد» (تقی باقلوا) را نیز باید از امتیازهای قبل فیلم «ماه‌وش» به حساب آورد.
حاجی مشهدی در پایان گفت: به نظر می‌رسد که «محمد درمنش» با سابقه‌ نویسندگی طراحی صحنه ، تهیه کنندگی و به ویژه مدیریت فیلمبرداری به شرط تداوم وسواس‌های متعهدانه و هنرمندانه‌اش، به خوبی می‌تواند در سینمای ملی جایگاه مستحکمی برای خود، دست و پا کند. به ویژه که با ساخته شدن فیلم تلویزیونی «معبد جان» – با فضایی معناگرایانه نام پنجمین فیلم را در کارنامه‌ کارگردانی خود به ثبت رسانده است.
انتهای پیام/ا