اکبر عبدی در فیلم “خوابم میآد” ساخته رضا عطاران
نامش اکبر است و نام خانوادگی او عبدی. متولد ۴ شهریور ۱۳۳۷ در محله نازی آباد تهران است و پدر و مادر او مهاجرینی از روستای آقاباقر در حومه شهر اردبیل هستند. شاید روزی که به دنیا آمد پدر و مادرش هیچگاه فکر نمیکردند او یکی از تاریخسازان سینمای ایران شود، اما او شد … او در نسل جدید بازیگران پس از انقلاب پیشقراول محبوبیت بود. محبوبیت این بازیگر خوب سینمای ایران تا جایی پیش رفت که آوازهاش جهانی شد. فیزیک بدن و نوع گفتار او در نقشهایی که ایفاء می کرد و همچنین حرکات زیبایی که به صورت خود در نقشهایش میداد، باعث شد که خیلی زود در ذهن ایرانیان بنشیند و از خاطرشان محو نشود.
اکبر عبدی پیشکسوت حرفه ای سینما، تئاتر و تلوزیون ایران همواره برای مردم سرزمین ایران مایه افتخار بوده و خواهد بود. کارنامه هنری وزین اکبر عبدی باعث شده تا امروز جایگاه او در نزد مردم ایران در تراز یکی از بهترین هنرمندان سینما و تلویزیون باشد. با نگاهی به کارنامه هنری اکبر عبدی خاطرات زیادی در ذهن ها زنده می شود … عبدی که از سال ۱۳۶۳ به طور جدی در آثار به یادماندنی و مهمی در عرصه سینما و تلویزیون بازی کرده، یکی از حوزه هایی که این بازیگر کهنه کار علاقه شدیدی به آن نشان داده تئاتر است؛ “از خاک تا افلاک”، “اکبر آقا اکتور تیاتر” و “پنجره فولاد” سه نمایشی هستند که عبدی به عنوان بازیگر یا کارگردان در آنها حضور داشته است.

اکبر عبدی سالیان سال با ایرانیان همراه است، چه در جعبه جادویی تلویزیون و چه در پرده سینماها… در هر نقشی که به وی سپرده میشود، خاطرهآفرینی میکند، اما حالا در ۷۴ سالگیاش، گرد سپیدی تقریبا بر روی موهایش نشسته است. سالها چقدر زود میگذرد، همین دیروز بود که وی را در مجموعه (باز هم مدرسم دیر شد)، دیده بودیم. یا در سال ۳۶۳۱ بازی در محله برو و بیا… از تلویزیون آغاز کرد و خیلی زود استعدادهایش را به رخ همگان کشید. زمانی که در (اجارهنشین)های داریوش مهرجویی در سال ۵۶۳۱ ایفای نقش کرد، در میان سینماییها هم جایی برای خود باز کرد. (ای ایران) هم یکی از فیلمهای خوب اوست که خودش بازی در آن را خاطرهانگیز معرفی میکند. اوج هنر او را باید در (هنرپیشه) محسن مخملباف دانست، چه بسا که پیش از آن (دزد عروسکها) را بازی کرد، اما شاهگل هنر او (مادر) علی حاتمی بود. شاید تا پیش از بازی در (مادر) اهالی فن و منتقدین اکبر عبدی را در ژانر طنز میپسندیدند و بر این عقیده بودند که وی تنها در نقشهای طنز هنرمند قابلی است، اما (عبدی) با بازی در این نقش نشان داد که استعدادش فراتر از آن است که اهالی سینما فکر میکنند. (آدم برفی) دیگر فیلمی بود که بیننده با دیدن هنرنمایی عمواکبر سینمای ایران به وجد آمد و سرانجام ایرانیها با دیدن آخرین هنرنمایی او در اخراجیها، یکبار دیگر به استعداد درخشان وی آفرین گفتند و او را ستودند.
نوشتن درباره عبدی آسان نیست، چرا که باید مطلبی به رشته تحریر در آورد که لایق او باشد؛ لایق مردی که خوشیهایش را با ایرانیان تقسیم کرده و سالهای سال برای شادی آنها زحمت کشیده و عمر خود را در این راه صرف کرده است. گذر در زندگی او که در ادامه مطالب این ایمیل خواهید خواند، نکاتی حایز اهمیت را با خود به همراه دارد. زندگی مردی که از هیچ آغاز کرد. از کارگری در آهنفروشی و کار در تراشکاری و قالبسازی و رسیدن به قله هنر ایران… او نمونهای از صبر و تلاش یک مرد ایرانی است که فعل (خواستن، توانستن است) را به درستی صرف کرد. نگاهی به زندگی او میتواند الگویی باشد برای جوانان این مرز و بوم…
مطالب مرتبط با اکبـر عبـدی، سوژه جدیـد فیلم رضا عـطاران
پسورد فایل:


