برای دانلود کلیک کنید
ذات دریافت علمی از شرایط اجتماعی، جدا نیست و نمی توان بی طرفی ارزشی را در این عرصه، ارزشی ندانست.به علاوه علم یگانه شیوه نیل به حقیقت و صدق نیست و حتی در میان گزاره های شعب مختلف علمی، تجانس وجود ندارد تا بتوان آنها را به یکدیگر تحویل کرد. نگاه اتوپیایی به مناسبات علم و جامعه گویای آن است که استدلال علمی به لحاظ بینشی و روشی از بی طرفی ارزشی نسبت به واقعیات اجتماعی برخوردار است.
به عبارت دیگر علم، منطق فکری و آرمان عقلانیت بشری است و به رغم تکامل تاریخی، اما نسبت به شرایط عینی بی طرف می ماند.
مع هذا پذیرش و نقد این بینش و روش از سوی دیگر عالمان به شرایطی مردم سالار بازمی گردد. حتی به نظر می رسد در غیاب این شرایط مردم سالار، اثبات گرایی اساساً نمی توانست اصل بی طرفی روشی را به نحو ارزشمندی در حیطه بینشی علم، تعمیم بخشد و از آن برای نفی دگماتیسم و برتری بخشی به پراگماتیسم در قبال نظرورزی صرف بهره گیرد. در همین احوال بود که آدمی پس از پشت سر گذاشتن تصورات ماورایی و ذهنی (احکام مدلل) و فردی (علل موجبه شخصیه) راجع به شرایط زیست، توانست از روش علمی برای برنامه ریزی استفاده کند.
در واقع در دوره اثباتی تاکید شد A«روش علمی بهترین شیوه کسب معرفت است و لذا علم باید به عنوان یکی از ارزشمندترین ابزارهای بهبود زندگی تلقی شودA». (Carnap 1963:83) مع هذا همچنان که گفته شد، همین دریافت اثباتی نیز به اتکای فضای مردم سالار عمومیت یافت. به سخن دیگر، تعمیم اثبات گرایی هم معلول و هم شاخص ترقی بشر بود و البته بی طرفی ارزشی را به واسطه تاکید بر خطی بودن ترقی تا اثباتی گری به دست فراموشی می سپرد.
به این سان از این نکته غفلت شد که علم و ارزش سخت به یکدیگر درآمیخته اند و تاکید بر بی طرفی علم، آن را سلاحی کارآمد در دست گروه های برخوردار اجتماعی می کند و از توسعه ناپایدار مذکر تا سلطه طلبی و نظامی گری پیش می رود و شرایطی غیرمردم سالار را موجب می شود. در همین جاست که از منظر کردار مفهومی قدرت (Smit 1990) می توان به چارچوب های فرهنگی علم باوری در نگاهی نابرابر به جنسیت نگریست.
بنابراین ذات دریافت علمی از شرایط اجتماعی جدا نیست و نمی توان بی طرفی ارزشی را در این عرصه، ارزشی ندانست. به علاوه علم یگانه شیوه نیل به حقیقت و صدق نیست و حتی در میان گزاره های شعب مختلف علمی، تجانس وجود ندارد تا بتوان آنها را به یکدیگر تحویل کرد. علم نه تنها نماینده کردار مداخله جویانه آدمی در طبیعت است، بلکه از تکنولوژی و برنامه ریزی نیز برکنار نمی ماند. سوژه اندیشنده در علم راجع به نظم طبیعی نیز انسان معقولی است که در شرایط می بالد و بی شرایط نمی ماند.
دانشمندان ترکیبی از علم و باورهای روزمره کسب می کنند و می کوشند آنها را با مشاهدات ابطال کنند. مع هذا مشاهده نمی تواند کاملاً نظریه را کنترل کند و نظریه نیز قادر نیست تماماً به حقیقت برسد و کذب را اساساً مشخص کند، زیرا به عنوان نمونه، خود اصل ابطال پذیری هم از جریان تکامل تاریخی علم زاده شده و امکان تصحیح یا تکمیل آن صرفاً به شکل نامعقول منتفی نیست و به علاوه علم قادر است به واسطه گسست های مفهومی رشد کند.
به هر تقدیر اما شناخت و فن نمی توانند از فرهنگ (ارزش و باور) یا سیاست (منافع و تعلقات) جدا بمانند و مثلاً بر این مبنا علوم را نمی توان به یکدیگر تحویل کرد. پس نظریات علمی از پویایی مداخله گری بشر در طبیعت و تعاملات اجتماعی برکنار نمی مانند؛ یعنی روابط اجتماعی و کردارهای علمی متقابلاً یکدیگر را شکل می بخشند. یکی از برهه های خودآگاهی تاریخی علم در این میان عبارت است از برملا شدن مفروضات جنسیتی در این عرصه و به عبارتی معنایابی مذکر شناخت و فن در تاریخ فرهنگ.
از منظر اخیر چنین برمی آید که علوم در متون فرهنگی از زاویه نظریات و روش ها و مکان یابی در نظم متجانس اجتماعی متفاوتند. به دیگر سخن به نظر می رسد هر فرهنگ، تولید معرفت را به شیوه ای مشابه با سازماندهی سایر اشکال کار و زندگی و تنظیم حیات جمعی، سازمان می دهد. نظام های شناختی، مبین تعلقات و عادات فرهنگی هستند و نگاه و راه حلی خاص به مسایل را در متون فرهنگی می طلبند.
البته بسط نگاه فرهنگی واحد به علم از جهان گشایی اروپایی- آمریکایی و تعمیم ارزش های فرهنگی آنها به کل جهان برکنار نمانده و نشان از فتح روشمند طبیعت توسط عقل مذکر دارد و حتی در قالب همین شرایط است که برمی آید مردسالاری از طریق فرهنگ مردانه و بینش ها و روش های منتج از عقل مذکر به جهان بسط یافته باشد.
در این نگاه، محتوای علم تابع شرایط اجتماعی است؛ زیرا به پرسش های فرهنگی- طبیعی پاسخ می دهد و چون فرهنگ و طبیعت و حتی تعامل آنها، متغیر است؛ پس علم نیز تغییر می کند. نظام های معرفتی از این حیث به متون خاص فرهنگی معنا می دهند، زیرا معرفت محصول فرهنگ است و خود، فرهنگ می آفریند و مثلاً بی طرفی ارزشی، خود فرهنگی ارزشی در علم به شمار می آید. به علاوه ارزش علوم به تکثر نگاه و نه تحویل آنها به یکدیگر است و این ارزش خصوصاً در عرصه تکنولوژی، نمود عینی می یابد. بالاخره اینکه سوژه های متعامل در علم می توانند از مناظر متفاوت به آن بنگرند. در این صورت سوژه ها، یکدست و متجانس و دارای جایگاه برابر معرفتی- اجتماعی نیستند و لذا به همین لحاظ هم هست که گفتمان علمی را پیش می برند.
این مفروضات زمینه ساز تولید معرفت علمی برپایه دیدگاه های چندگانه و نامتجانس و سوژه های متکثر راجع به متون تاریخی- فرهنگی خاص هستند. این سوژه های اندیشنده علمی، در واقع متحرک و چندبعدی بوده و فی نفسه عاقل یا دارای عقلی به نفسه به شمار نمی آیند؛ بلکه از جایگاهی سیاسی و به لحاظ فرهنگی به معرفت می نگرند. در این صورت قدرت و معرفت به یکدیگر تبدیل می شوند و موجبات تحرک فرهنگ را بر مبنای تکوین هویت های جنسیتی مستقل موجب می گردند.
پایگاه فرهنگی هنری تکناز
برچسب ها: طبیعت, عقل, مذكر
برچسب ها: از, از گالری, اندازهای, اندازهای خرید, با از, برنامه چشم, بهترین اندازهای, در زیبا, زنگ طبیعت, زیبا, زیبا نرم, طبیعت, طبیعت موبایل, هدیه طبیعت, پستی زیبا, چشم, چشم اند از, چشم انداز, چشم اندازهای
برچسب ها: آخرين مدل, بدلیجات, بدلیجات طبیعت, بدلیجات پست, برای بدلیجات, روش بدلیجات, طبیعت, طبیعت به, مدل, مدل عکس, پست طبیعت
به عکسهایی زیبا از طبیعت که در سال ۲۰۱۰ گرفته شده توجه فرمایید:
باغ ونیزی
برچسب ها: تصاویر زیبای طبیعت, تصاویر طبیعت, زیباترین طبیعت, طبیعت, طبیعت دلربا, طبیعت زیبا, عکس طبیعت, عکسهای طبیعتحتما تعجب خواهید کرد اگر بشنوید عقیده رایج روانشناسان و فیلسوفاناجتماعى غرب بر این است که مرد چند همسرى آفریده شده،تک همسرى بر خلافطبیعت اوست.
ویل دورانت در لذات فلسفه صفحه ۹۱ پس از آن که شرحى دربارهآشفتگیهاى اخلاقى امروز از نظر امور جنسى میدهد،مىگوید:
«بى شک بسیارى از آن،نتیجه علاقه«اصلاح ناپذیرى»است که به تنوع داریم وطبیعتبه یک زن بسنده نمیکند.»
برچسب ها: آیا, آیا طبیعت, است؟, بهترین طبیعت, تك همسرى, روحيه مرد, طبيعت چند, طبیعت, طبیعت مرد, مرد, مرد از, مرد چند, همسرى, همسرى ناسازگار, چند, چند از